Over iets meer dan een week is het al zo ver... Dan stap ik op het vliegtuig richting Ghana...
Het komt nu allemaal wel erg dichtbij. En dat wordt dan toch wel een beetje eng...

Afgelopen weken heb ik me grotendeels kunnen voorbereiden. Toch komt een groot deel van de voorbereiding nog op de laatste week aan... De belangrijkste dingen, als een klamboe, heb ik intussen gelukkig. Lesmateriaal moet ik daarentegen nog volledig aanschaffen. Als iemand me daaraan kan helpen hoor ik het graag, overigens! Ik ben nog op zoek naar zowel Engelstalige kinderboeken of (evt. Nederlandstalige) prentenboeken. Ook knutselmateriaal en spelletjes (puzzels ofzo) zijn meer dan welkom.
Omdat ik niet te veel kan meenemen, zal ik heel veel ook daar moeten kopen. Giften zijn dan ook nog altijd welkom, ik beloof dat het goed besteed wordt :D

Volgende week vrijdag, 6 januari, vier ik een afscheidsfeestje. 's Middags, vanaf een uur of vier, tot ergens in de avond. Natuurlijk is iedereen van harte welkom! Laat alsjeblieft wel even weten als je wilt meeëten... We regelen hier iets van een (simpel?) lopend buffet ofzo. (Chinees?) Gezellig als je er bent!

Ik ben bang dat iedereen ook heel benieuwd is waar ik nou precies terecht kom...
Om te beginnen: in the middle of nowhere... Ik ga lesgeven op een basisschool ergens in het Noorden van Ghana, zo'n 16 uur met de bus vanaf de hoofdstad. Een plek waar ze zo'n beetje niks hebben. Geen stromend water, geen elektriciteit, niks. Maar eigenlijk het allerbelangrijkst: ze hebben er ook geen geld. Ook niet voor lesmateriaal. En dat hebben ze dan ook niet. Ze moeten alles hebben van giften e.d.

De school kent 116 leerlingen, verspreid over 6 officiële klassen. Dat lijken voor Afrikaanse begrippen dus maar kleine klassen. Feit is wel dat voor die 6 klassen maar 5 werknemers aanwezig zijn (en ik weet niet eens zeker of die wel allemaal lesgeven). Hoe ze dat oplossen weet ik niet precies, maar ik gok dat het op 'proppen' neer komt: zoveelmogelijk klassen in één lokaal. Of iets wat daar op lijkt. Ik weet niet wat voor een gebouw er beschikbaar is (en óf het überhaupt een 'gebouw' is).

Ik kom te wonen in een gastgezinmet een host-father van in de 60 en zijn vrouw van 48. Ze hebben een paar kinderen en kleinkinderen, die enkel in vakanties thuis zijn of op visite komen.
Zoals ik al zei: geen elektriciteit of stromend water. Dus ook geen goede wasplaats o.i.d. De wc is beschreven als een V.I.P.-toilet. Klinkt heel wat, maar V.I.P. staat in dit geval (helaas) voor 'Ventilated Improved Pit'. Een gat in de grond, met een mooie naam dus.

Verder is de dichtstbijzijnde stad (ook weer zo'n mooi woord. Betekent niet veel meer dan een dorp waar markten gehouden worden) is 5km verderop. Het dichtstbijzijnde internetcafé 25km. Een behoorlijke rit dus...

Tot zover klinkt het dus als een heel erg andere wereld. Spannend, maar ik hoop vooral erg leuk. Gelukkig begint mijn reis met een oriëntatie in de hoofdstad (die busreis hoef ik daarna dus pas te maken) waar ik het land en de cultuur iets leer kennen, zodat ik niet totaal onvoorbereid in de 'rimboe' terecht kom...

Misschien tot 6 januari?!