Voor iedereen die ooit naar Ghana gaat de volgende tip: zorg ervoor dat je niet weg gaat voordat je Mole National Park hebt gezien!
Wat een geweldige plek is dat. Het Mole Motel is op een berg gelegen, vanwaar je uitzicht hebt op een savanne. Hier kan je veel dieren spotten. Van olifanten tot antilopen. Zij nemen elke dag meerere waterbaden in de waterpoel in het midden van de savanne en natuurlijk komen ze ook om te drinken.

In het dichtstbijzijnde plaatsje Larabanga kan je de oudste Ghaneze moskee bezoeken. Je mag niet naar binnen en het praatje van de gids is niet meer dan dat wat je in elke reisgids kan lezen. De gids zal je daarna nog een korte rondleiding door het dorp geven. Langs de school, het weeshuis en eventueel door de locale huizen. Misschien interessant voor iemand die dit nog niet kent, maar om heel eerlijk te zijn is Arigu er toch nog wel wat slechter aan toe...

Wel interessant is de kanosafari, die je op elk gewenst tijdstip kan beginnen. Een kanotocht van ongeveer ene uur (heen en terug) tussen de bomen. Hier kan je prachtige vogels spotten en als je op de goede tijdstippen komt schijnbaar ook antilopen en soms olifanten. Hun sporen zijn in ieder geval duidelijk te zien aan de waterkant... Maar ook zonder die sporen is de safari zeker de moeite waard!

Na deze twee excursies van beiden 1 uur, waren we (ik had afgesproken met een andere vrijwilliger van SYTO - Nancy) om 11 uur alweer terug bij het motel. De tijd die volgde was geweldig voor het bekijken van het uitzicht.
In de middag hebben we een jeepsafari gedaan, samen met de mensen die we een dag eerder op het busstation in Tamale waren tegengekomen. Deze werd ons aangeraden, omdat je dan grote kans had op het zien van de grotere dieren...
Helaas, geen olifanten... Daar gingen we voor. Mensen die de wandelsafari hadden gedaan in de ochtend hadden ze wel gespot. Iedereen die Mole ooit bezoekt: doe de ochtend wandelsafari! Dan schijn je juist altijd wat te zien!

Het grootste minpunt van Mole is de busreis om er te komen. In plaats van de aangegeven vertrektijd van half 2, kwam de bus in ons geval pas om half 7 aanrijden. En toen duurde het ook nog wel even voor hij werkelijk vertrok... Wel een goede plek om vrienden te maken met mede-wachtenden...!

Zondag was ik alweer terug in Tamale. Die dag heb ik samen met Sidney, een Nederlander die ik in Mole had ontmoet, bij het zwembad doorgebracht. En toen was het alweer tijd om weer terug te gaan richting Arigu! De busreis duurde niet zo lang als de vorige keer dat ik Tamale bezocht. Bovendien had ik aanspraak van Edwin, een Nederlandse geneeskundestudent. Nederlanders: je komt ze hier overal tegen!

In Arigu bleek de bouw al behoorlijk te zijn opgeschoten. De ijzeren pilaren stonden allemaal al in de grond. Gisteren zijn ze verder gegaan met de bouw. Om de pilaren heen zijn houten 'boxen' gebouwd, waarin een mengsel van cement, zand en stenen (degene die de kinderen hadden gevonden) werd gegoten. Op deze manier wordt het geraamte van de school gebouwd, waarna ze als alles mee zit vrijdag al aan het dak kunnen beginnen. Met mazzel betekent dat dat het werk zaterdag vrijwel af kan zijn! In het regenseizoen hebben ze vervolgens de mogelijkheid ook werkelijk muren te bouwen. Daarvoor hebben ze nu nog te weinig water...

Zaterdag vertrek ik vanuit Arigu om in de twee daarop volgende weken het land nog een beetje te verkennen. Over iets minder dan 3 weken ben ik alweer in Nederland... De tijd gaat verschrikkelijk hard! Maar ik hoop zeker nog eens terug te komen om te zien hoe dit project zijn vervolg heeft gekregen!